Сөю тәмен тәмләгәндә иренемнән…

Сөю тәмен тәмләгәндә иренемнән,
Исерткәндә татлы бәхет исе,
Күктән йолдыз алып төшәр идең! Ә син:
«Тышта салкын! Киенеп йөр! » дисең.

Синең иңнәреңдә дөнья йөге.
Мин-канатлы! Очам! Син ник кушылмыйсың?!
«Яратам!» дип дөнья яңгыратуың көтәм! —
» Син-бар дөньям!» диеп пышылдыйсың!..

Дөнья-карлы яңгыр! Мин ышыкта!
Синең җаның минем җанга йоккан.
Йолдызсыз да яши алам! Мин бу җирдә
Бары сине югалтудан куркам!..

Эльмира Җәлилова.

Комментарии:

Добавить комментарий

Войти с помощью: 

Ваш e-mail не будет опубликован.

Имя *
E-mail *
Сайт